RUHUMUZU BESLEYELİM

Bir zamanlar dört eşi olan bir kral varmış. Dördüncü eşini herkesten çok seviyordu ve onu en güzel ve lüks elbiselerle süslüyordu ve ona çok bakıyordu. Üçüncü eşini de çok seviyor ve gittiği her yere onu yanında götürür ve bir gün bir başkasına gideceğinden çok korkuyordu. İkinci eşini de seviyordu. Onun sırdaşıydı ve her zaman ona karşı nazik, düşünceli ve sabırlıydı. Ne zaman kralın  bir sorunu olsa, zor zamanlardan kurtulması için ona danışıyordu. Kralın ilk eşi çok sadık bir yoldaştı ve hem zenginliği hem krallığı korumak için büyük katkılar yaptı. Ancak kral ilk eşini sevmiyordu.  Onu sevsede, onu çok az fark etti.  Bir gün kral hastalandı ve çok az zamanı kaldığını fark etti. Lüks hayatını düşündü ve şimdi dört eşim var, ama öldüğünde yalnız olacağım. Bu nedenle dördüncü eşine sordu, seni herkesten daha çok sevdim, güzel elbiseler lüks bir hayat içinde sana çok iyi baktım, şimdi ölüyorum bu yolculukta benimle gelecek misin?. Eşi cevap vererek hiç düşünme gelmeyeceğim ve başka hiç bir şey konuşmadan oradan uzaklaştı. Cevabı keskin bir bıçak gibi yüreğine saplandı. Üzgün kral üçüncü eşine sordu, şimdi ölüyorum bu yolculukta benimle gelecek misin?. Hayır dedi üçüncü karısı hayat güzel. Sen öldüğünde evlenmeyi düşünüyorum. Kalbi şiddetli bir sarsıntı ile soğuk terleme içinde kaldı kral. Sonra ikinci karasına şimdi ölüyorum benimle gelmeye hazır mısın. Özgünüm bu sefer sana yardım edemem. Dedi ikinci eş. Senin için yapabileceğim en güzel şey seni gömmektir. Cevabı kralı yıkan bir şimşek gibiydi.

Sonra bir ses duyuldu. Seninle geleceğim ve gittiğin her yere seninle geleceğim. Kral sesin geldiği yöne doğru bakarak sesin sahibi ilk eşiydi, çok zayıf düşmüş yetersiz besmekten müzdaripti. Derinden etkilendim. Kral dedi ki, bunu yapma fırsatım varken sana daha iyi bakmalıydım.

Aslında hayata bize eşlik eden bizimle beraber dört tane unsurlarımız var. Dördüncü eşimiz bedenimizdir, onu iyi ve güzel göstermek için ne kadar zaman ve çaba harcasak da öldüğümüzde bizi terk edecektir. Üçüncü eşimiz varlıklarımız, sosyal koşularımız ve zenginliğimizdir, biz öldüğümüzde başkalarına miras kalacak varislerin tasarufunda olacak. İkinci eşimiz ailemiz, arkadaşlarımız ve akrabalarımızdır, burada bize ne kadar destek olursa olsunlar yapacakları en iyi şey bize mezara kadar eşlik edecekler. İlk eşimiz ruhumuzdur, sıklıkta tahlil, güç ve egonun zevklerini ararken görmezden gelir. Ancak nereye gidersek gidelim o bizimledir ve bizimle gelecek olan ruhumuzdur. Yani onu yetiştirip güçlendirmemiz lazım. Şimdi zaman varken ona sahip çıkalım. Ruhumuzu Allah'ın zikriyle ve ibadetle beslememiz lazım.
Aydın Bal

foto
Yazar: AYDIN BAL
YORUM YAPIN(üye olmadan da yorum yapabilirsiniz)
Yorumla
İptal

Köşe Yazarları